+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۴/۱۴ ساعت 15:27 توسط میم کاف
تن كـاغذ و هـزار تـوی دل و قـلمی دست به عـصا... می نويسم تا شايد خطوط نـاآرام كف دست سرنوشت را بتوان روی كاغذ بــه راه آورد و منـزلی يـافت...! آنچه ميخوانی چيزی نيست جز پريشانگويی های گاه و بيـگاه دختـری كه شبيه تو هست و نيـست! هـميـن...